Ik had ooit een lijstje op de koelkast met dingen die ik “moest”. Sporten, vaker bellen met vrienden, eindelijk die zolder opruimen, elke dag mediteren. Op een avond heb ik er met een pen bij elk punt “wil ik” of “moet van mezelf” achter gezet. Bij de helft stond het tweede. Die regels heb ik doorgestreept, en er gebeurde helemaal niks. Precies dat idee zit in de titel van Je moet (bijna) niks van Lianne Keemink.
Waar het boek over gaat
Keemink las vanaf haar twaalfde zelfhulpboeken, in de hoop dat ze het leven daarmee kon “hacken”. Het liep anders: na een zware relatiebreuk zat ze maandenlang overspannen thuis. In dit boek laat ze zien wat al die zelfhulpkennis haar wel en niet bracht.
Het boek heeft twee delen. In het eerste deel vertelt ze haar eigen verhaal, van het meisje dat in de dorpsbibliotheek de kast met zelfontwikkeling ontdekte tot de periode waarin het misging. Het tweede deel is het adviesdeel. Daar staan hoofdstukken als:
- Bang zijn heeft (bijna) geen zin
- Je mag (bijna) alles, dus wat wil je?
- Positief denken is gezond… maar negatief (mogen) denken is gezonder
- De zin en onzin van maakbaarheid
- Balans
Het eindigt met een hoofdstuk met het hele boek in korte tips, voor wie haast heeft. Ze bespreekt ook bekende zelfhulpideeën, zoals de belofte van The Secret dat je met positief denken alles kunt aantrekken, en zet daar vraagtekens bij.
Wie is Lianne Keemink?
Keemink werd bekend als The Self Help Hipster, met een blog en een Twitteraccount vol droge humor over zelfhulp. Ze studeerde psychologie, maar noemt zichzelf in haar tweede boek liever een zelfhulpboekenlezer die zelfhulpboekenschrijver werd dan een expert. Dat tweede boek, Dingen anders doen (2020), gaat over gewoontes veranderen.
Wat ik ervan vind
Wat ik sterk vind, is de toon. Zelfhulp is vaak óf heel zweverig óf heel streng. Keemink kiest een derde weg: ze neemt het genre serieus en lacht er tegelijk om. Een hoofdstuk dat zegt dat je ook negatief mag denken, is in dit genre bijna rebels. En dat kleine “(bijna)” in de titel vind ik eerlijk. Ze beweert niet dat je niks hoeft, alleen dat er minder moet dan je denkt.
Waar ik kritisch op ben: het hele eerste deel gaat over haar eigen leven, acht hoofdstukken lang. Als je die stem leuk vindt, is dat een plus. Zoek je vooral praktische handvatten, dan moet je even doorbladeren. Haar humor is ook vrij uitbundig, met veel knipogen naar internet en Twitter. Dat kan in 2026 wat gedateerd aanvoelen.
Een kanttekening die ik zelf belangrijk vind: Keemink kwam er niet uit met boeken alleen. Ben je zelf overspannen of denk je dat je het wordt, dan is de huisarts de eerste stap. Een boek als dit kan daarnaast helpen om er anders naar te kijken.
Voor wie is het?
Voor twintigers en dertigers die het gevoel hebben dat ze achter de feiten aanlopen, en die zelfhulp wel willen proberen maar allergisch zijn voor goeroes. Ook leuk als je zelf al jaren zelfhulpboeken leest en wilt lachen om je eigen verzameling.
Praktisch
- Titel: Je moet (bijna) niks, en andere opmerkelijke levenslessen van de zelfhulpqueen
- Auteur: Lianne Keemink
- Uitgever: Nieuw Amsterdam, oktober 2018
- Omvang: ruim 220 pagina’s
- Verkrijgbaar: de paperback is nieuw niet meer leverbaar, maar je vindt hem tweedehands en in de bibliotheek. Het e-book is nog wel te koop.
Hou je van dit soort nuchtere boeken over een fijner leven? Dan is Steeds leuker van Jelle Hermus misschien ook iets voor je.