Bedank jij je sokken weleens als je ze uittrekt? Ik ook niet. Toch heb ik meer geleerd van het opruimboek van Marie Kondo dan ik had verwacht. Haar methode is streng, soms een beetje zweverig, en op een paar punten gewoon niet praktisch. Maar de kern werkt. Hier lees je wat de KonMari-methode is, wat ik eraan heb gehad, en wat ik ervan heb laten liggen.
Wie is Marie Kondo?
Marie Kondo is een Japanse opruimconsulente. Haar eerste boek verscheen eind 2010 in Japan en werd een internationale bestseller, in het Engels bekend als The Life-Changing Magic of Tidying Up. In het Nederlands heet het Opgeruimd! en kwam het in 2015 uit. Echt bekend bij het grote publiek werd ze door haar Netflix-serie Tidying Up with Marie Kondo, die op 1 januari 2019 online kwam. Daarin helpt ze per aflevering een gezin hun huis op te ruimen.

De KonMari-methode in het kort
KonMari is een samentrekking van haar naam. De methode draait om een paar vaste principes:
- Stel je eerst je ideale leven voor. Hoe wil je wonen, hoe ziet een gewone dag eruit? Pas daarna begin je.
- Ruim op per categorie, niet per kamer. Je haalt bijvoorbeeld al je kleding uit het hele huis bij elkaar op één stapel. Zo zie je pas hoeveel je echt hebt.
- Doe het in één keer. Niet elke dag een la, maar één grote opruimronde, die volgens haar wel een paar weken mag duren.
- Kijk naar wat je houdt, niet naar wat weg moet. Je pakt elk ding vast en vraagt je af of het je blij maakt. In het Engels is dat het beroemde “spark joy”.
- Bedank wat weggaat. Voor de dienst die het heeft gedaan.
- Geef alles een vaste plek. Pas als je klaar bent met wegdoen, ga je opbergen.
De volgorde van de categorieën ligt vast. Je begint met wat het makkelijkst is en eindigt met het moeilijkste:
| Volgorde | Categorie | Waarom hier |
|---|---|---|
| 1 | Kleding | Veel spullen, weinig emotie. Goede oefening. |
| 2 | Boeken | Lastiger, want je hecht er vaak aan. |
| 3 | Papieren | Saai, maar het ruimt enorm op. |
| 4 | Komono | Japans voor “kleine dingen”: keuken, badkamer, kabels, alles wat overblijft. |
| 5 | Sentimentele spullen | Foto’s, brieven, cadeaus. Het moeilijkst, dus als laatste. |
Wat ik eraan heb gehad
Het meest leerzaam was die ene stapel. Ik heb op een zaterdagochtend al mijn kleding op bed gegooid, ook de jassen uit de gang en de truien van zolder. Ik schrok ervan. Ik had elf T-shirts die ik nooit droeg, en drie bijna dezelfde zwarte truien. Als je kleding verspreid over het huis bewaart, zie je dat nooit.
Het tweede was het vouwen. Kondo vouwt kleding zo dat het rechtop in een la kan staan, in plaats van op een stapel. Je ziet dan alles in één keer als je de la opentrekt. Dat klinkt als een kleinigheid, maar ik doe het nog steeds. Het scheelt me elke ochtend zoeken, en ik draag mijn kleding nu veel gelijkmatiger.
Ook goed: in het boek raadt ze aan om gewoon schoenendozen te gebruiken om in op te bergen, in plaats van nieuwe opbergsystemen te kopen. Daar ben ik het helemaal mee eens. Wel grappig dat ze inmiddels haar eigen opbergdozen verkoopt.
Wat bij mij niet werkte
Alles in één keer. Daar had ik de tijd en de energie niet voor. Ik heb het per categorie gedaan, één weekend per categorie. Het duurde langer, maar het is wel gelukt.
Blij worden van een tang. “Spark joy” werkt prima voor kleding en boeken. Maar van mijn kaasschaaf of mijn tang word ik niet blij, en toch heb ik ze nodig. Bij praktische spullen stel ik daarom een andere vraag: heb ik dit het afgelopen jaar gebruikt?
Papieren weggooien. Kondo is streng: bijna alle papieren kunnen weg. In Nederland is dat niet zo slim. Als particulier heb je geen bewaarplicht, maar je kunt je administratie beter vijf jaar bewaren, omdat de Belastingdienst tot vijf jaar terug kan navorderen. Ik heb er wel een stuk minder van gemaakt: wat digitaal bestaat, heb ik niet meer op papier.
Spullen bedanken. Ik snap het idee erachter: met aandacht afscheid nemen, zodat je je minder schuldig voelt. Maar ik voel me er een beetje gek bij. Bij mij gaat het gewoon in de doos voor de kringloop, en daar blijft het bij.
Boeken. Een uitspraak van Kondo over dertig boeken leidde in 2019 tot veel boze lezers. Ze heeft later gezegd dat het een misverstand is dat iedereen er maar dertig mag hebben. Ik heb er een paar weggedaan, maar de boekenkast staat nog steeds vol. Dat maakt me namelijk blij.
Wegdoen is niet weggooien
Wat ik in het boek miste, is waar al die spullen daarna heen gaan. Het gaat vooral over wegdoen. Maar de meeste spullen zijn niet op. Je kunt ze verkopen, weggeven of naar de kringloop brengen, en kleding mag in de textielbak, ook als het versleten is. Hoe ik dat aanpak, staat in ontspullen en hoe je dat zo duurzaam mogelijk doet.
En opruimen helpt alleen echt als er daarna minder binnenkomt. Anders sta je over twee jaar weer voor dezelfde stapel. Waarom dat zo lastig is, lees je in waarom we altijd maar spullen blijven kopen.
Zelfs Marie Kondo is niet altijd opgeruimd
Dit vond ik misschien wel het fijnste om te lezen. Begin 2023 vertelde Kondo dat ze het opruimen thuis een beetje heeft opgegeven sinds de geboorte van haar derde kind. Haar huis is rommelig, en tijd met haar kinderen vindt ze nu belangrijker. Haar uiteindelijke doel is elke dag vreugde, niet een perfect opgeruimd huis.
Dat is precies wat ik eraan overhoud. Een perfect opgeruimd huis is geen doel. Weten wat je hebt, en alleen bewaren wat je gebruikt of waar je echt blij van wordt, dat wel.
Tot slot
Wil je ermee aan de slag, begin dan met je kleding en doe alles op één stapel. Je hoeft het boek niet helemaal te volgen. Pak eruit wat werkt en laat de rest liggen, net als met je spullen.
Foto bovenaan: rawpixel, CC0
Ik hoor zoveel over Marie Kondo! Wat heb je ontzettend veel weggedaan, super knap! Zelf heb ik laatst ook mijn kleding weggedaan. Een opgeruimd huis geeft zo’n goed gevoel!
Ik ben zelf ook zwaar aan het minimaliseren en hoewel ik al niet veel heb voelt het zo bevrijdend 🙂
Knap van je…. Ik krijg altijd zo’n spijt van mijn opruimacties. Dan gooi ik iets weg wat er al jaren ligt… bijvoorbeeld een rokje in pied-poule-ruitje waarvan ik denk “dat kan nou wel eens weg, dat is zó uit de tijd”. En wat denk je dat er het volgende najaar in de winkels ligt? Juist ja…. dat dus ?
Heerlijk! Van een opgeruimd huis krijg je ook een opgeruimd ‘hoofd’. Wat goed dat deze methode bij je past.
Was weer een leuke blog!
Liefs, Elcke
Leuk dat meer en meer mensen er mee bezig zijn. Misschien een snakken naar rust in het soms hectische en snelle leven vandaag? Ik word nu wel benieuwd naar haar boek, want het komt vaak terug!
Het voelt inderdaad heel bevrijdend! Alsof de spullen niet langer meer de baas zijn in huis.
Dat heb ik dus ook! Als je eenmaal ontdaan bent van alle overbodige spullen, voel je ook veel meer rust in je hoofd.
Dankjewel! Ik vind het echt heel fijn dat er nu zoveel meer ruimte in huis is. Nu kom ik pas echt goed tot rust.
Liefs!
Haha, dat snap ik wel. Maar goed, het leven gaat wel door. Met of zonder dat rokje. En ben je echt gelukkiger met zo’n rokje? Ik betwijfel het..
Ja, dat is het ook echt denk ik hoor. We weten en doen tegenwoordig zoveel dat het soms niet meer bij te houden is. En als je een opgeruimd huis hebt, kom je thuis echt tot rust. En ik heb dat thuis ook echt wel nodig.
Heerlijk! Ik ga in februari ook rigoureus opruimen. Heb er zin in!
Dat kan ik me voorstellen. Het is soms een rotklus, maar als je eenmaal klaar bent ben je blij dat je het hebt gedaan!